↑ Enhavo
← Antaŭa Ĉapitro

II. Kroniko

Ĉapitro 34

1 La aĝon de ok jaroj havis Joŝija, kiam li fariĝis reĝo, kaj
tridek unu jarojn li reĝis en Jerusalem. 2 Li agadis bone antaŭ
la Eternulo, kaj iradis laŭ la vojoj de sia patro David, kaj ne
deflankiĝis dekstren nek maldekstren. 3 En la oka jaro de sia
reĝado, estante ankoraŭ knabo, li komencis turnadi sin al la Dio
de sia patro David; kaj en la dek-dua jaro li komencis purigi
Judujon kaj Jerusalemon de la altaĵoj, sanktaj stangoj, idoloj,
kaj fanditaj statuoj. 4 Kaj oni detruis antaŭ li la altarojn de
la Baaloj; la kolonojn de la suno, kiuj estis super ili, li
dehakis; la sanktajn stangojn, idolojn, kaj statuojn li disbatis,
dispecetigis, kaj disĵetis sur la tombojn de tiuj, kiuj
alportadis al ili oferojn. 5 La ostojn de la pastroj li
forbruligis sur iliaj altaroj; kaj li purigis Judujon kaj
Jerusalemon. 6 Ankaŭ en la urboj de Manase, Efraim, Simeon, kaj
ĝis Naftali, en iliaj ruinoj ĉirkaŭe, 7 li detruis la altarojn
kaj la sanktajn stangojn, kaj la idolojn li disbatis en pecetojn,
kaj ĉiujn kolonojn de la suno li dehakis en la tuta lando de
Izrael; kaj li revenis en Jerusalemon.

8 En la dek-oka jaro de sia reĝado, post la purigo de la lando
kaj de la domo, li sendis Ŝafanon, filon de Acalja, la urbestron
Maaseja, kaj la kronikiston Joaĥ, filo de Joaĥaz, por ripari la
domon de la Eternulo, lia Dio. 9 Kaj ili venis al la ĉefpastro
Ĥilkija, kaj transdonis la arĝenton, alportitan en la domon de
Dio, kaj kolektitan de la Levidoj, la sojlogardistoj, el la manoj
de Manase, Efraim, kaj ĉiuj restintaj Izraelidoj, ankaŭ de ĉiuj
Jehudaidoj kaj Benjamenidoj; kaj ili revenis en Jerusalemon. 10
Kaj ili donis tion en la manojn de la laborplenumantoj, kiuj
havis komision en la domo de la Eternulo; kaj ĉi tiuj donis al
tiuj, kiuj laboris en la domo de la Eternulo, rebonigante kaj
riparante la domon. 11 Ili donis al la ĉarpentistoj kaj
konstruistoj, por aĉeti ĉirkaŭhakitajn ŝtonojn kaj lignon por
kunteniloj kaj traboj por la domoj, kiujn ruinigis la reĝoj de
Judujo. 12 Tiuj homoj plenumadis la laboron honeste; oficon de
observistoj super ili havis Jaĥat kaj Obadja, Levidoj el la
Merariidoj, kaj Zeĥarja kaj Meŝulam el la Kehatidoj; la Levidoj
ĉiuj estis kompetentaj muzikistoj; 13 super la portistoj, kiel
observistoj super ĉiuj laboristoj en ĉiuj laboroj, estis el la
Levidoj la skribistoj, kontrolistoj, kaj pordegistoj. 14 Kiam ili
elprenis la arĝenton, kiu estis alportita en la domon de la
Eternulo, la pastro Ĥilkija trovis la libron de instruo de la
Eternulo, donitan per Moseo. 15 Kaj Ĥilkija ekparolis kaj diris
al la skribisto Ŝafan: Libron de la instruo mi trovis en la domo
de la Eternulo; kaj Ĥilkija donis la libron al Ŝafan. 16 Kaj
Ŝafan alportis la libron al la reĝo, kaj li ankaŭ raportis al la
reĝo jene: Ĉion, kio estas komisiita al viaj servantoj, ili
faras. 17 Oni elŝutis la arĝenton, trovitan en la domo de la
Eternulo, kaj donis ĝin en la manojn de la oficistoj kaj de la
laboristoj. 18 Kaj la skribisto Ŝafan raportis al la reĝo,
dirante: Libron donis al mi la pastro Ĥilkija. Kaj Ŝafan legis el
ĝi antaŭ la reĝo. 
19 Kiam la reĝo aŭdis la vortojn de la instruo,
li disŝiris siajn vestojn. 20 Kaj la reĝo ordonis al Ĥilkija,
Aĥikam, filo de Ŝafan, Abdon, filo de Miĥa, la skribisto Ŝafan,
kaj Asaja, servanto de la reĝo, dirante: 21 Iru, demandu la
Eternulon por mi kaj por la restintoj el Izrael kaj Jehuda, pri
la vortoj de la trovita libro; ĉar granda estas la kolero de la
Eternulo, elverŝiĝinta sur nin pro tio, ke niaj patroj ne
observis la vorton de la Eternulo, por plenumi ĉion, kio estas
skribita en ĉi tiu libro. 22 Kaj iris Ĥilkija, kaj tiuj, kiuj
estis ĉe la reĝo, al la profetino Ĥulda, edzino de Ŝalum, filo de
Tokhat, filo de Ĥasra, la vestogardisto (ŝi loĝis en Jerusalem,
en la dua parto); kaj ili parolis kun ŝi pri tio. 23 Kaj ŝi diris
al ili: Tiele diras la Eternulo, Dio de Izrael: Diru al la homo,
kiu sendis vin al mi: 24 Tiele diras la Eternulo: Jen Mi venigos
malfeliĉon sur ĉi tiun lokon kaj sur ĝiajn loĝantojn, ĉiujn
malbenojn, skribitajn en la libro, kiun oni legis antaŭ la reĝo
de Judujo. 25 Pro tio, ke ili Min forlasis kaj incensis al aliaj
dioj, kolerigante Min per ĉiuj faroj de siaj manoj, ekflamis Mia
kolero kontraŭ ĉi tiu loko, kaj ĝi ne estingiĝos. 26 Kaj koncerne
la reĝon de Judujo, kiu sendis vin, por demandi la Eternulon,
diru al li jene: Tiele diras la Eternulo, Dio de Izrael, pri la
vortoj, kiujn vi aŭdis: 27 Ĉar via koro moliĝis kaj vi humiliĝis
antaŭ Dio, kiam vi aŭdis Liajn vortojn pri ĉi tiu loko kaj pri
ĝiaj loĝantoj, kaj vi humiliĝis antaŭ Mi, disŝiris viajn vestojn,
kaj ploris antaŭ Mi: tial Mi ankaŭ aŭskultis vin, diras la
Eternulo. 28 Jen Mi alkolektos vin al viaj patroj, kaj vi iros en
vian tombon en paco, kaj viaj okuloj ne vidos la tutan
malfeliĉon, kiun Mi venigos sur ĉi tiun lokon kaj sur ĝiajn
loĝantojn. Kaj ili alportis la respondon al la reĝo.

29 La reĝo sendis, kaj kunvenigis ĉiujn plejaĝulojn de Judujo kaj
Jerusalem. 30 Kaj la reĝo iris en la domon de la Eternulo, kaj
kune kun li ĉiuj Judoj kaj loĝantoj de Jerusalem, la pastroj kaj
la Levidoj, kaj la tuta popolo, de la grandaj ĝis la malgrandaj;
kaj oni voĉlegis antaŭ ili ĉiujn vortojn de la libro de
interligo, kiu estis trovita en la domo de la Eternulo. 31 Kaj la
reĝo stariĝis sur sia loko, kaj faris interligon antaŭ la
Eternulo, por sekvi la Eternulon, kaj observi Liajn ordonojn,
decidojn, kaj leĝojn, per sia tuta koro kaj per sia tuta animo,
por plenumi la vortojn de la interligo, skribitajn en tiu libro.
32 Kaj li aligis al tio ĉiujn, kiuj troviĝis en Jerusalem kaj en
la lando de Benjamen. Kaj la loĝantoj de Jerusalem agadis laŭ la
interligo de Dio, Dio de iliaj patroj. 33 Kaj Joŝija forigis
ĉiujn abomenindaĵojn el ĉiuj regionoj, kiuj apartenis al la
Izraelidoj; kaj ĉiujn, kiuj troviĝis en Izrael, li devigis servi
al la Eternulo, ilia Dio. Dum lia tuta vivo ili ne defalis de la
Eternulo, Dio de iliaj patroj.

Sekva Ĉapitro →