<< Obadja | La Malnova Testamento | Mi?a >>

1

Book:32 Chapter:1 verse:1 pars:
Verse:1
Book:32 Chapter:1 verse:Aperis vorto de la Eternulo al Jona, filo de Amitaj, dirante: pars:
      

Aperis vorto de la Eternulo al Jona, filo de Amitaj, dirante: 2 Leviĝu, iru en la grandan urbon Nineve, kaj prediku kontraŭ ĝi; Book:32 Chapter:1 verse: 3 pars:

         ĉar iliaj malbonagoj leviĝis antaŭ Min. 3 Sed Jona leviĝis, por
         forkuri de antaŭ la Eternulo en Tarŝiŝon; li iris en Jafon,
         trovis ŝipon, forirontan al Tarŝiŝ, pagis pro la vojaĝo, kaj
Book:32 Chapter:1 verse: 4 pars:
         eniris en ĝin, por veturi kun ili al Tarŝiŝ, for de la Eternulo. 4 Sed la Eternulo sendis grandan venton sur la maron, kaj sur la
Book:32 Chapter:1 verse: 5 pars:
         maro fariĝis granda ventego, kaj oni pensis, ke la ŝipo pereos. 5 La ŝipanoj ektimis kaj komencis voki ĉiu al sia dio; kaj la
         objektojn, kiuj troviĝis en la ŝipo, oni ĵetis en la maron, por
         malpligrandigi la pezon. Sed Jona iris malsupren, en la internon
Book:32 Chapter:1 verse: 6 pars:
         de la ŝipo, kuŝiĝis, kaj endormiĝis. 6 Kaj aliris al li la
         ŝipestro, kaj diris al li: Kial vi dormas? leviĝu, kaj voku al
Book:32 Chapter:1 verse: 7 pars:
         via Dio; eble Dio rememoros pri ni, kaj ni ne pereos. 7 Kaj oni
         diris unu al alia: Ni lotu, por ke ni eksciu, pro kiu trafis nin
Book:32 Chapter:1 verse: 8 pars:
         ĉi tiu malfeliĉo. Ili lotis, kaj la loto trafis Jonan. 8 Tiam ili
         diris al li: Vi, pro kiu nin trafis ĉi tiu malfeliĉo, diru al ni,
         per kio vi vin okupas? de kie vi venis? kie estas via lando? kaj
Book:32 Chapter:1 verse: 9 pars:
         el kiu popolo vi estas? 9 Kaj li respondis al ili: Mi estas
         Hebreo: mi respektas la Eternulon, Dion de la ĉielo, kiu kreis la
Book:32 Chapter:1 verse: 10 pars:
         maron kaj la sekteron. 10 Tiam tiuj homoj ektimis per granda
         timo, kaj diris al li: Kion vi faris? Ĉar tiuj homoj eksciis, ke
Book:32 Chapter:1 verse: 11 pars:
         li forkuris de antaŭ la Eternulo, kiel li mem diris al ili. 11 Kaj ili diris al li: Kion ni faru kun vi, por ke la maro kvietiĝu
Book:32 Chapter:1 verse: 12 pars:
         por ni? ĉar la maro fariĝis ĉiam pli kaj pli malkvieta. 12 Li
         respondis al ili: Prenu min, kaj ĵetu min en la maron; tiam la
         maro kvietiĝos por vi; ĉar mi scias, ke pro mi trafis vin ĉi tiu
Book:32 Chapter:1 verse: 13 pars:
         granda ventego. 13 La homoj forte ekremis, por reveni sur la
         sekteron; sed ili nenion povis fari, ĉar la maro fariĝadis ĉiam
Book:32 Chapter:1 verse: 14 pars:
         pli kaj pli malkvieta kontraŭ ili. 14 Tiam ili ekvokis al la
         Eternulo, kaj diris: Ni petas Vin, ho Eternulo, ne do lasu nin
         perei pro la animo de ĉi tiu homo, kaj ne metu sur nin la sangon
         de senkulpulo; ĉar Vi, ho Eternulo, povas fari ĉion, kion Vi
Book:32 Chapter:1 verse: 15 pars:
         volas. 15 Kaj ili prenis Jonan kaj ĵetis lin en la maron; tiam la
Book:32 Chapter:1 verse: 16 pars:
         maro ĉesis koleri. 16 Tiam tiuj homoj eksentis grandan timon
         antaŭ la Eternulo; kaj ili buĉis oferon al la Eternulo kaj faris
Book:32 Chapter:1 verse: 17 pars:
         sanktajn promesojn. 17 Kaj la Eternulo pretigis grandan fiŝon, ke
         ĝi englutu Jonan; kaj Jona restis en la interno de la fiŝo dum
         tri tagoj kaj tri noktoj.
      

Sekva Ĉapitro