<< 2a Samuel | La Malnova Testamento | 2a Re?oj >>

2

Book:11 Chapter:2 verse:1 pars:
Verse:1

Kiam por David alproksimiĝis la tempo por morti, li testamentis Book:11 Chapter:2 verse: 2 pars:

         al sia filo Salomono jene: 2 Mi foriras la vojon de la tuta
Book:11 Chapter:2 verse: 3 pars:
         mondo; sed vi tenu vin forte kaj estu viro. 3 Kaj observu la
         ordonojn de la Eternulo, via Dio, irante laŭ Liaj vojoj,
         plenumante Liajn leĝojn, ordonojn, decidojn, kaj regulojn, kiel
         estas skribite en la instruo de Moseo, por ke vi estu saĝa en
Book:11 Chapter:2 verse: 4 pars:
         ĉio, kion vi faros, kaj kien ajn vi vin turnos; 4 por ke la
         Eternulo plenumu Sian vorton, kiun Li diris pri mi, parolante: Se
         viaj filoj observos siajn vojojn, irante antaŭ Mi en vero per sia
         tuta koro kaj per sia tuta animo, tiam ne mankos ĉe vi viro sur
Book:11 Chapter:2 verse: 5 pars:
         la trono de Izrael. 5 Ankaŭ vi scias, kion faris al mi Joab, filo
         de Ceruja, kion li faris al la du militestroj de Izrael, al
         Abner, filo de Ner, kaj al Amasa, filo de Jeter, ke li mortigis
         ilin kaj verŝis militan sangon en tempo de paco kaj makulis per
         milita sango sian zonon sur siaj lumboj kaj siajn ŝuojn sur siaj
Book:11 Chapter:2 verse: 6 pars:
         piedoj. 6 Agu laŭ via saĝo, ke vi ne lasu al liaj grizaj haroj
Book:11 Chapter:2 verse: 7 pars:
         iri en paco en Ŝeolon. 7 Sed al la filoj de Barzilaj, la
         Gileadano, faru favoron, kaj ili estu inter la manĝantoj ĉe via
         tablo; ĉar ili tiel alproksimiĝis al mi, kiam mi forkuris de via
Book:11 Chapter:2 verse: 8 pars:
         frato Abŝalom. 8 Kaj jen ĉe vi estas Ŝimei, filo de Gera,
         Benjamenido el Baĥurim; li malbenis min per kruela malbeno, kiam
         mi iris al Maĥanaim; sed li venis al mi renkonte ĉe Jordan, kaj
         mi ĵuris al li per la Eternulo, dirante: Mi ne mortigos vin per
Book:11 Chapter:2 verse: 9 pars:
         glavo. 9 Sed nun ne lasu lin senpuna, ĉar vi estas homo saĝa, kaj
         vi scias, kion vi devas fari al li, por malsuprenigi liajn
Book:11 Chapter:2 verse: 10 pars:
         grizajn harojn en sango en Ŝeolon. 10 Kaj David ekdormis kun siaj
Book:11 Chapter:2 verse: 11 pars:
         patroj, kaj oni lin enterigis en la urbo de David. 11 La tempo,
         kiun David reĝis super Izrael, estis kvardek jaroj: en Ĥebron li
         reĝis sep jarojn, kaj en Jerusalem li reĝis tridek tri jarojn.
      

Book:11 Chapter:2 verse: pars:
      

12 Kaj Salomono sidis sur la trono de sia patro David, kaj lia Book:11 Chapter:2 verse: 13 pars:

         reĝado tre fortikiĝis. 13 Adonija, filo de Ĥagit, venis al Bat-
         Ŝeba, patrino de Salomono. Ŝi diris: Ĉu kun paco vi venas? Kaj li
Book:11 Chapter:2 verse: 14 pars:
         respondis: Kun paco. 14 Kaj li diris: Mi havas aferon al vi. Ŝi
Book:11 Chapter:2 verse: 15 pars:
         respondis: Parolu. 15 Kaj li diris: Vi scias, ke la regno
         apartenis al mi, kaj al mi ĉiuj Izraelidoj turnis sian vizaĝon,
         ke mi reĝu; sed la reĝado deturniĝis kaj transiris al mia frato,
Book:11 Chapter:2 verse: 16 pars:
         ĉar de la Eternulo ĝi estis destinita al li. 16 Nun unu peton mi
Book:11 Chapter:2 verse: 17 pars:
         petas de vi, ne rifuzu al mi. Kaj ŝi diris al li: Parolu. 17 Kaj
         li diris: Diru, mi petas, al la reĝo Salomono (ĉar li ne rifuzos
Book:11 Chapter:2 verse: 18 pars:
         al vi), ke li donu al mi la Ŝunemaninon Abiŝag kiel edzinon. 18 Kaj Bat-Ŝeba diris: Bone, mi parolos pri vi kun la reĝo. 19 Kaj
         Bat-Ŝeba venis al la reĝo Salomono, por paroli al li pri Adonija.
         La reĝo leviĝis renkonte al ŝi kaj adorkliniĝis antaŭ ŝi kaj
         sidiĝis sur sia trono. Kaj oni starigis tronon por la patrino de
Book:11 Chapter:2 verse: 20 pars:
         la reĝo, kaj ŝi sidiĝis dekstre de li. 20 Kaj ŝi diris: Unu
         malgrandan peton mi petos de vi, ne rifuzu al mi. Kaj la reĝo
Book:11 Chapter:2 verse: 21 pars:
         diris al ŝi: Petu, mia patrino, ĉar mi ne rifuzos al vi. 21 Kaj
         ŝi diris: La Ŝunemanino Abiŝag estu donata kiel edzino al via
Book:11 Chapter:2 verse: 22 pars:
         frato Adonija. 22 Tiam respondis la reĝo Salomono kaj diris al
         sia patrino: Kial vi petas la Ŝunemaninon Abiŝag por Adonija?
         petu por li ankaŭ la reĝecon, ĉar li estas mia pli aĝa frato ― por
Book:11 Chapter:2 verse: 23 pars:
         li, kaj por la pastro Ebjatar, kaj por Joab, filo de Ceruja. 23 Kaj la reĝo Salomono ĵuris per la Eternulo, dirante: Tion kaj pli
         faru al mi la Eternulo; kontraŭ sia vivo Adonija diris tiujn
Book:11 Chapter:2 verse: 24 pars:
         vortojn. 24 Nun, kiel vivas la Eternulo, kiu min konfirmis kaj
         min sidigis sur la trono de mia patro David kaj kiu aranĝis al mi
Book:11 Chapter:2 verse: 25 pars:
         domon laŭ Sia promeso, hodiaŭ Adonija estos mortigita. 25 Kaj la
         reĝo Salomono sendis Benajan, filon de Jehojada, kaj ĉi tiu
Book:11 Chapter:2 verse: 26 pars:
         frapis lin, kaj li mortis. 26 Kaj al la pastro Ebjatar la reĝo
         diris: Iru en Anatoton, sur vian kampon; vi meritas la morton,
         sed mi nun ne mortigos vin, ĉar vi portis la keston de la
         Sinjoro, la Eternulo, antaŭ mia patro David, kaj ĉar vi suferis
Book:11 Chapter:2 verse: 27 pars:
         ĉion, kion suferis mia patro. 27 Kaj Salomono forigis Ebjataron,
         ke li ne estu plu pastro al la Eternulo; por ke plenumiĝu la
Book:11 Chapter:2 verse: 28 pars:
         vorto de la Eternulo, kiun Li diris pri la domo de Eli en Ŝilo. 28 La famo pri tio atingis Joabon (ĉar Joab aliĝis al Adonija,
         kvankam al Abŝalom li ne aliĝis); kaj Joab forkuris en la
Book:11 Chapter:2 verse: 29 pars:
         tabernaklon de la Eternulo kaj ekkaptis la kornojn de la altaro. 29 Oni raportis al la reĝo Salomono, ke Joab forkuris en la
         tabernaklon de la Eternulo kaj estas nun ĉe la altaro. Tiam
         Salomono sendis Benajan, filon de Jehojada, dirante al li: Iru,
Book:11 Chapter:2 verse: 30 pars:
         mortigu lin. 30 Benaja venis en la tabernaklon de la Eternulo,
         kaj diris al li: Tiele diras la reĝo: Eliru! Sed tiu respondis:
         Ne, ĉi tie mi mortu. Kaj Benaja raportis tion al la reĝo,
Book:11 Chapter:2 verse: 31 pars:
         dirante: Tiele diris Joab, kaj tiele li respondis al mi. 31 Tiam
         la reĝo diris al li: Faru, kiel li diris, mortigu lin kaj
         enterigu lin; por ke vi forigu de mi kaj de la domo de mia patro
Book:11 Chapter:2 verse: 32 pars:
         la senkulpan sangon, kiun Joab verŝis. 32 La Eternulo refaligu
         lian sangon sur lian kapon, pro tio, ke li mortigis du virojn,
         kiuj estis pli virtaj kaj pli bonaj ol li, kaj li mortigis ilin
         per glavo, dum mia patro David tion ne sciis: Abneron, filon de
         Ner, militestron de Izrael, kaj Amasan, filon de Jeter,
Book:11 Chapter:2 verse: 33 pars:
         militestron de Jehuda. 33 Ilia sango falu sur la kapon de Joab
         kaj sur la kapon de lia idaro por eterne; sed al David kaj al lia
         idaro kaj al lia domo kaj al lia trono estu paco por eterne de la
Book:11 Chapter:2 verse: 34 pars:
         Eternulo. 34 Tiam Benaja, filo de Jehojada, iris kaj frapis lin
         kaj mortigis lin, kaj oni enterigis lin en lia domo en la
Book:11 Chapter:2 verse: 35 pars:
         dezerto. 35 Kaj la reĝo starigis Benajan, filon de Jehojada,
         anstataŭ li kiel militestron, kaj la pastron Cadok la reĝo
Book:11 Chapter:2 verse: 36 pars:
         starigis anstataŭ Ebjatar. 36 Kaj la reĝo sendis por voki Ŝimein,
         kaj li diris al li: Konstruu al vi domon en Jerusalem, kaj loĝu
Book:11 Chapter:2 verse: 37 pars:
         tie kaj nenien eliru el tie; 37 se iun tagon vi eliros kaj
         transiros la torenton Kidron, tiam sciu, ke vi nepre mortos; via
Book:11 Chapter:2 verse: 38 pars:
         sango estos sur via kapo. 38 Kaj Ŝimei diris al la reĝo: Bone;
         kiel diris mia sinjoro la reĝo, tiel via servanto faros. Kaj
Book:11 Chapter:2 verse: 39 pars:
         Ŝimei loĝis en Jerusalem multe da tempo. 39 Sed post paso de tri
         jaroj forkuris du sklavoj de Ŝimei al Aĥiŝ, filo de Maaĥa, reĝo
         de Gat. Kaj oni sciigis al Ŝimei, dirante: Jen viaj sklavoj estas
Book:11 Chapter:2 verse: 40 pars:
         en Gat. 40 Tiam Ŝimei leviĝis, kaj selis sian azenon kaj iris en
         Gaton al Aĥiŝ, por serĉi siajn sklavojn. Kaj Ŝimei iris, kaj
Book:11 Chapter:2 verse: 41 pars:
         revenigis siajn sklavojn el Gat. 41 Kaj oni raportis al Salomono,
Book:11 Chapter:2 verse: 42 pars:
         ke Ŝimei foriris el Jerusalem en Gaton kaj revenis. 42 Tiam la
         reĝo sendis, kaj vokigis Ŝimein, kaj diris al li: Mi ĵurligis ja
         vin per la Eternulo kaj avertis vin, dirante, ke se iun tagon vi
         ien ajn foriros, tiam sciu, ke vi nepre mortos; kaj vi diris al
Book:11 Chapter:2 verse: 43 pars:
         mi: Bona estas tio, kion mi aŭdis. 43 Kial do vi ne observis la
Book:11 Chapter:2 verse: 44 pars:
         ĵuron per la Eternulo, kaj la ordonon, kiun mi faris al vi? 44 Kaj la reĝo diris al Ŝimei: Vi scias la tutan malbonon, kiun via
         koro scias kaj kiun vi faris al mia patro David; la Eternulo
Book:11 Chapter:2 verse: 45 pars:
         repagu vian malbonon sur via kapo. 45 Sed la reĝo Salomono estu
         benata, kaj la trono de David staru forte antaŭ la Eternulo
Book:11 Chapter:2 verse: 46 pars:
         eterne. 46 Kaj la reĝo ordonis al Benaja, filo de Jehojada, kaj
         ĉi tiu iris kaj frapis tiun, kaj tiu mortis. Kaj la regno
         fortikiĝis en la manoj de Salomono.
      

Antaŭa Ĉapitro | Sekva Ĉapitro